அந்நியன் - ஷார்ல் போதலேர்

சொல்லாயோ, புதிர்-மனிதா!
யாரை நீ நேசிக்கிறாய்?
தாயை? தந்தையை?
உடன் பிறந்தவ-னை/ளை?

தாய்தந்தை எனக்கில்லை, உடன் பிறந்தோருமில்லை.

உன் நண்பரை?

இன்றுவரை நான் பொருளறியாச் சொல்லொன்றைப் பயன்படுத்துகிறீர்!

உன் நாட்டை?

புவியில் அஃதமையும் நெட்டாங்கும் அறியேன்.

அழகை?

அழியாப் பெண்கடவுள் அதுவென்றால் நிச்சயம் நேசிப்பேன்.

பொன்னை?

நீர் கடவுளை வெறுக்கிறீர், நான் அதை வெறுக்கிறேன்.

ஓ, அதீத அந்நியனே! எதைத்தான் நீ நேசிக்கிறாய்?

முகிலை. ஓடும் முகிலை. ஆங்கே முகிலை. எழில் முகிலை.

-- Qui aimes-tu le mieux, homme énigmatique, dis? ton père, ta mère, ta soeur ou ton frère?

-- Je n'ai ni père, ni mère, ni soeur, ni frère.

-- Tes amis?

-- Vous vous servez là d'une parole dont le sens m'est resté jusqu'à ce jour inconnu.

-- Ta patrie?

-- J'ignore sous quelle latitude elle est située.

-- La beauté?

-- Je l'aimerais volontiers, déesse et immortelle.

-- L'or?

-- Je le hais comme vous haïssez Dieu.

-- Eh! qu'aimes-tu donc, extraordinaire étranger?

-- J'aime les nuages... les nuages qui passent... là-bas... là-bas... les merveilleux nuages!

-- Charles Baudelaire, Le spleen de Paris, 1869

போதலேர் பிற கவிதைகள் - ஃப்ரெஞ்சு மொழியிலிருந்து நேரடி ஆக்கம்