அந்தோனியோ மச்சாதுவின் இறுதிக்கவிதை

ஆழ்நீல இந்நாட்களும் மழலைப்பருவ இஞ்ஞாயிறும்


விண்மீன் பலதின் நீள்வட்டம்.
மேல்வானில் வீனஸ்.
தாமதமாய் இலைக்கும்
அடுத்தோரின் மரம் தாண்டி
சுதை உதிரும் சுவர்.

பதின்பருவப் பெண்டிர்
காற்றில் கையுயர்த்தி
சற்றே நயப்பிக்கும்
ஆதிவாசி நடனத்தின்
வடிவம்பல மீளெழினும்
இவரில் எவரும் தம்
விரல் கிணி பற்றினும்
இசைக்கவும் மாட்டார்.
உயிரெழுத்தோ அசைந்து
குலவைக் குரலிடும்.

மாலையுடன் வரும்
தனிமைத்துயரில்
எல்லைதாண்டி விடுதி
அதில்
இருமும் கவிஞன்
எழுதும் இறுதிவரி -
ஸ்பானிஷ் கிரேக்கம்
அரபும் உருவெழுத்தில்.
எழுதும் வினைப்பித்தும்
மூளை நரம்பின்
உணர்வில் சுருண்டு
புறங்கையில்
தான் எழுதும் சிதறல்.

முட்கம்பி நெடுக
வளரும் பைங்கொடி.
கையெழுதி அழைப்பு.
பாயும் நீர்ச்சொல்.
ஸோப் நுரையில்
கரண்டி கழுவும்
எத்தனை நிமிடமோ
ஆண்டாக?

பிணங்கும் மாறுடன்
முகப்புக் கூட்டும்
மேஜை துடைக்கும்
எத்தனை நிமிடமோ
ஆண்டாண்டாக?

கை உயர்த்தும் பாதிரியும்
தியாகம் பற்றிக் கதைத்தாலும்
வரிசையிதன் விடாமுயற்சிக்கு
இல்லை இணை.

-- Antonio Machado, Estos días azules y este sol de la infancia, 1939.

நேற்று முகாம் என்பது யாது? - 2 என்ற ஜோர்ஜியோ அகம்பென் கட்டுரையைத் தமிழாக்கிய போது சென்ற நூற்றாண்டின் ஸ்பானிஷ் பெருங்கவிஞர் அந்தோனியோ மச்சாதுவின் இறுதிக்கவிதையைக் குறிப்பிட்டு எழுதியிருந்தேன். இரண்டாம் உலகப்போர்க்காலத்தில் ஸ்பானிஷ்-ஃப்ரெஞ்சு எல்லையில் தடுப்பு முகாமொன்றின் வைத்து மரணமடைந்த கவிஞரின் கோட்டுப்பையில் இருந்தது மேற்கண்ட இறுதிக்கவிதை. ஆழ்நீல இந்நாட்களும் மழலைப்பருவ இஞ்ஞாயிறும் என ஸ்பானிஷ் மொழியிலிருந்து நேரடித் தமிழாக்கம். - நாகார்ஜுனன்.