தயை - ஸில்வியா ப்ளாத்

வீடெனதில் மிதப்பதும்
தயை.
ஆம், தயை எனும் நல்லாள்.
ஆழியிவளின்
செந்நீலக்கல் பல
ஜன்னலில் புகையும்.
ஆடி பல
புன்னகையில் நிரம்பும்.

குழவிக்கதறலொப்ப
நிஜமானதும் யாது?
இதனினும் கதறும் காட்டுமுயல்
எனினும்
அதற்கில்லை ஆன்மா.
நோயேதும் ஆற்றும் சர்க்கரை
என்பது தயைவாக்கு.
ஆயினும் சர்க்கரை ஒரு திரவம்.
அதன் ஸ்படிகங்கள் பிசுபிசுக்கும்.
தயையே, தயையே
இனிதாய் இனி
துண்டுபல
நீ பொறுக்கலாம்.
எனதான
ஜப்பான் பட்டும்
நம்பிக்கையற்ற பட்டாம்பூச்சிகளும்
பிணைக்கப்பெறலாம்,
மயக்கம் தரப்படலாம்
எப்போதும்.

இப்போதோ
நீ வருவாய்
நீராவியணைக்க
தேநீர்க்கோப்பையுடன்.
குருதித்தாரையே கவிதை.
நிறுத்த முடியாது அதை.
நீ எனக்களித்த
குழவியரும்
இரு ரோஜாக்கள்.

-- Sylvia Plath, Kindness, 1963.