அழுங்கல் - பௌல் ஸெலான்

Nah sind wir, Herr,
nahe und greifbar.

Gegriffen schon, Herr,
ineinander verkrallt, als wär
der Leib eines jeden von uns
dein Leib, Herr.

Bete, Herr,
bete zun uns,
wir sind nah.

Windschief gingen wir hin,
gingen wir hin, uns zu bücken
nach Mulde und Maar.

Zur Tränke gingen wir, Herr.

Es war Blut, es war,
was du vergossen, Herr.

Es glänzte.

Es warf uns dein Bild in die Augen, Herr.
Augen und Mund stehn so offen und leer, Herr.
Wir haben getrunken, Herr.
Das Blut und das Bild, das im Blut war, Herr.

Bete, Herr.
Wir sind nah.

-- Paul Celan, Tenebrae, 1960.

உமதருகில்
உமைப்பற்றும் நிலையில்
யாம்.

சிக்கெனப் பற்றினோம் உமை.
எம்மில் யாவரும்
தம்முள் பிறாண்டியதில்
எம்முடல் யாவையும்
உம்முடல் போல.

உமதருகில் யாம்.
பிரார்த்தியும் நீர்
எமை நோக்கி.

வளியெமை
வளைத்தழிக்கச் சென்றோம்
அங்கே.
குழி குனிந்து நோக்க
கிரகக்கல் தாக்கிய
குழி குனிந்து நோக்கச் சென்றோம்.

நீர்த்தொட்டி அங்கே
நோக்கச் சென்றோம்.

யாம் கண்டதும் குருதி.
நீர் சிந்திய குருதி.
ஒளிரும் குருதி.

எம் கண்ணிலது
நிழலாய்
உமை வார்த்து
எம் கண்ணும் வாயும்
திறந்தன
வெறித்து.
பருகினோம்
குருதியும்
குருதியில் கண்ட வார்ப்புமென.

பிரார்த்தியும் நீர்.
உமதருகில் யாம்.

-- மேற்கண்ட ஜெர்மன் கவிதையின் நேரடித் தமிழாக்கம், சென்ற வாரம் உயிர்த்தெழுந்த மூன்று நாட்களில் செய்தது - நாகார்ஜுனன்.